کاش میدانستی چه چیزی را انتخاب کردی و چه چیزی را نه.
عشق حلال مرا پس زدی و عشق حرام دیگری را برگزیدی؛
عشق خالص و صادقانه مرا پس زدی و عشق از سر دلسوزی و ترحم دیگری را برگزیدی.
من ترا به خاطر ویژگی های شخصیتی تو دوست داشتم، به خاطر همه آنچه امروز هستی نه به خاطر آن چه که بر سر تو رفته است و دلم برایت بسوزد!
فردی بودم که میتوانست با همه وجودش مال تو باشد، و تو به سراغ کسی رفتی که هرگز مال تو نخواهد بود. کسی که برای اثبات خودت به او 4 سال است تقلا می کنی و سرانجام چه؟ او با شوی و فرزند خود خوش است و تو در تنهایی خود محکوم.
من با آغوشی باز همه محبت و عشقم را نصیب تو کردم و تو ... چشم هایت را بسته بودی.
من هنوز دوستت دارم، هنوز دلم برایت تنگ می شود... هنوز یادت می کنم.. و تو همچنان می روی در پی زنی که هرگز متعلق به تو نخواهد بود.
برچسب:
نویسنده: نرگس رجبی